ปัจจุบันของฉัน :)

posted on 24 Jan 2014 23:57 by zebr-a
 
 
ทุกเช้าที่ฉันตื่นมา ฉันคิดถึงตัวเอง พ่อแม่ พี่ชาย เพื่อน
 
และ ใครสักคน ..
 
 
หลายเหตุการณ์ผ่านมาให้ฉันคิด
 
แกหายไป แกไม่ได้ติดต่อกลับมาหาฉันอีกเลย
 
หลังจากที่เราเจอกันวันนั้น และคุยกันวันนั้น
 
 
แกไม่ได้ติดต่อกลับมาหาฉันอีกเลย..
 
แกบอกกับฉันเองว่าแกจะเป็นคนเลี้ยงข้าวสักมื้อ


จนถึงวันนี้ผ่านไปเดือนกว่า ฉันก็ยังไม่ได้รับการติดต่อจากแก
 
 
 
จนฉันมานั้งคิด ฉันจะนั้งรอไปเพื่ออะไร?  ไม่เห็นมีอะไรดีขึ้นมา
 
จะให้ฉันเป็นคนโทรหาแก ทั้งๆที่แกบอกว่าจะพาฉันไปเลี้ยงข้าว
 
 
แกเป็นคนบอก และสัญญาเอง
 
ฉันไม่ได้เป็นคนเอ่ยบอกขอร้องใดๆ  
 
 
 
เป็นการรอคอย ที่เกิดขึ้นซ้ำแล้ว ซ้ำเล่า ไม่มีอะไรดีขึ้นมาเลย
 
มีแต่ทำให้ฉันรู้สึกแย่ลงไปทุกวัน
 
 
เพื่อนของฉันหลายคนก็บอกว่า แกทำกับฉันเกินไป
 
ตั้งแต่ปล่อยให้ฉันรอเก้อ เป็น 3 ชั่วโมง  หรือ การรอแกมาแล้วหลายครั้ง
 
 
อะไร อะไร ฉันก็ต้องเป็นคนรอ
 
 
มันแสดงให้เห็นถึงความใส่ใจของคนแต่ละคน
 
ว่าเขาใส่ใจความรู้สึกของคนคนนั้นยังไง
 
ไม่ใช้แค่ความใส่ใจแค่คำพูด
 
 
 
ฉันเริ่มรู้สึกไม่อยากกลับไปเจอเหตุการณ์แบบนั้นอีกต่อไป
 
ฉันไม่อยากกลับไปนั้งรอเก้อ โดยไม่มีอะไรดีขึ้นมา
 
 
ไม่อยากกลับไปนั้งอึดอัดเวลาอยู่ในกลุ่มเพื่อนของแก
 
ไม่อยากคาดหวัง อะไรลมๆแล้งๆ 
 
 
ไม่อยาก ไม่อยากเจอแก... . 
 
 
 
 
 
 
 
 
ถึงแม้เราจะเป็นเพื่อนกัน
 
ก็น่าจะใส่ใจกันสักนิดก็พอ.. 
 
 
 
 
 
"แค่สักนิดก็พอแล้ว"
 
 
 
เหตุการณ์ที่ปล่อยให้ฉันรอ มันเกิดขึ้นหลายครั้ง
 
หลายๆครั้งที่ผ่านมา ฉันไม่เคยพูด ไม่เคยว่า ไม่เคยบ่น
 
 
แต่พอฉันใจดีเมื่อไหร่ แกก็จะกลับไปเป็นอย่างเดิม
 
ไม่เคยรู้สึกผิด ไม่รู้สึกขอโทษ ไม่รู้สึก..   และไม่มีอะไรเกิดขึ้น..
 
 
 
จนฉันพูดออกไป บ่นออกไป แกก็ยังคงไม่มีรู้สึกผิด หรือสลดอะไรเลย
 
คงเป็นเพราะฉันใจดีกับแกมากเกินไป 
 
 
 
แกเลยทำแบบนี้กับฉันสินะ
 
 
หนึ่งเดือนกว่าจากวันนั้น ฉันไม่โทรหาแก
 
ไม่คุย ไม่พูด ไม่ติดต่อกลับหาแก
 
 
 
ไม่ ไม่ ไม่ และ ไม่ทุกอย่าง
 
ถ้าฉันยกโทรศัพท์โทรหาแกเมื่อไหร่
 
นั้นแสดงว่า "ฉันยอมแพ้ความรู้สึกของตัวเอง"
 
 
ฉันจะไม่กลับไปเป็นเหมือนเดิมอีก 
 
ฉันจะไม่ใจดีกับแกอีก  (ทั้งๆที่แกใจร้ายกับฉันมากขนาดนี้)
 
 
 
ฉันไม่สนใจว่าแกจะเลิก หรือกลับไปคบกับแฟนของแก
 
หรือแกมีงานยุ่งยาก วุ่นวายที่ไม่สามารถทำได้เอง
 
 
ฉันไม่สนใจ!! !
 
 
ฉันจะไม่หยุดนิ่งอยู่ที่เดิมอีกต่อ
 
ชีวิตของฉันมีอะไรที่ต้องทำมากมายกว่าการ
 
"คิดถึงแก"   ทุกวัน
 
 
 
 
 
มันมากพอละ  มันเพียงพอละ
 
 
และมันก็จบลงแล้ว.. 
 
 
 
ไม่มีอะไรมากมายแล้วละ "เพื่อนรัก"  นายสบายใจได้
 
ฉันยังคงเป็นเพื่อนที่ดี แต่ต่อจากนี้ไปคงไม่มี
 
 
ฉันคนเดิมที่ใจดีกับแกอีกต่อไป
 
 
เหลือแต่ ฉัน "เพื่อนที่ดี" . 
 
 
 
 
 
แด่.. เพื่อนสนิท
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Comment

Comment:

Tweet