ที่คั่นหนังสือ

posted on 18 Sep 2012 00:41 by zebr-a
 
 
 
 
   เมื่อฉันก็เป็นเพียงแค่ ที่คั่นหนังสือ
 
เมื่อเธอต้องการพักผ่อน ไม่มีความสำคัญ

 
   เธอไม่เคยมีใจให้ฉันสักเท่าไหร่ เบื่อเธอก็หยิบฉันขึ้นมา
 
คั่นเวลาให้เธอได้พักสายตา จากคนที่เธอผิดหวัง

 
   เมื่อเธอเริ่มมีแรงจะยืนลุกขึ้นใหม่ อ่านบันทึกต่อไปเล่มเดิม
 
คงต้องรอเวลาที่เธอล้าเหลือเกิน อีกครั้งเธอจึงหยิบฉันขึ้นมา
 
#ที่คั่นหนังสือ - แพรว คณิตกุล 
 
 
 
วันเวลามันเปลี่ยนไปนานแล้ว
 
และมันก็คงทำให้เธอลืมฉันแล้วเหมือนกัน
 
 
แต่.. สำหรับฉันมันยังเหมือนเดิม
 
 
 
เราไม่ได้ติดต่อกันเลย ทั้งฉันและแกก็ต่าง
 
มีหน้าที่ที่ต้องทำ เราไม่ได้เจอหน้าหรือพูดคุยกันเลย
 
 
ฉันยังคงคิดถึงแกในทุกๆวัน 
 
ไม่ว่าจะทำอะไร ก็ยังคงคิดถึงแกเสมอ 
 
 
แต่สำหรับแกฉันไม่รู้.. .
 
 
 
กิจกรรมในมหาวิทยาลัยมีมากพอที่จะทำให้ฉันไม่คิดฟุ้งซ่าน
 
แต่มันก็ไม่ได้ช่วยอะไรฉันเลย 
 
 
สมองมันก็ยังคงทำงาน ก็เช่นเดียวกับความรู้สึก
 
ฉันไม่กล้าที่จะติดต่อหาแกไป  
 
 
 
ฉันรู้ว่า เธอคนนั้นของแก 
 
เขาไม่ค่อยพอใจฉันเท่าไหร่หรอก 
 
 
ทุกครั้งที่ฉันกับแกเจอกัน ปัญหาก็จะตามมาทุกครั้ง
 
นั้นคือ เขากับแก ทะเลาะกัน 
 
 
แกไม่เคยบอกว่าปัญหามันคืออะไร แต่ฉันก็พอจะเดาออก
 
มันคือเหตุผลว่าทำไมฉันถึงไม่ติดต่อหาแก 
 
และแกก็ไม่ได้ติดต่อหาฉัน  
 
 
มันคงเปลี่ยนไปแล้วสินะ มันไม่เหมือนเดิมแล้วล่ะ
 
ความทรงจำดีๆที่ฉันเคยสร้างไว้กับแก
 
 
 
ตอนนี้มันคงถูกโยนทิ้งไปแล้ว.. .
 
ถ้าฉันรู้ว่ามันถูกโยนทิ้งไว้ที่ไหน  คงจะตามไปเก็บมัน
 
 
 
สิ่งที่ฉันกลัวมันได้เกิดขึ้นแล้ว
 
ฉันรู้ว่าฉันไม่สามารถไปบังคับใจแกได้
 
 
แต่ฉันเพียงแค่อยากให้ เก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความทรงจำดีๆ
 
 
อย่าโยนมันทิ้ง  เก็บไว้แต่เศษเสี้ยวของความรู้สึก
 
 
ก็ยังดีกว่ามันไม่มีอะไรเลย .. .
 
 
 
ฉันก็ยังคงยืนอยู่ที่เดิม ค่อยเดินตามหลังแก
 
ดูแกอยู่ข้างหลัง 
 
 
ฉันก็ยังคงเป็นเพื่อนแกคนเดิม 
 
เหนื่อยใจ ก็พัก หันหลังมา
 
 
แล้วค่อยเดินต่อก็ได้. .   
 
 
แกยังคงมีฉัน  
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

edit @ 18 Sep 2012 01:04:47 by zebra

Comment

Comment:

Tweet